Slow wine Moederdag is bij ons thuis altijd hetzelfde geweest: iets doen samen. Niet een parfum kopen, niet een doos bonbons. Iets maken, iets proeven, iets meemaken dat je daarna nog even napraat aan tafel. En dat idee, samen een herinnering maken in plaats van een product geven, blijkt een stuk ouder te zijn dan ik dacht. Het begint namelijk in Rome, in 1986, aan de voet van de Spaanse Trappen.
McDonald’s had net zijn allereerste Italiaanse vestiging geopend op het Piazza di Spagna. Voor een hoop Italianen was dat ronduit een vergogna. Een schande. Niet omdat ze bang waren voor hamburgers, maar omdat ze bang waren dat het einde van la mamma’s keuken in zicht was. Verse pasta, eerlijke ingrediënten, het ritueel van samen aan tafel zitten. Dat stond op het spel, en ze gingen er niet lichtjes mee om.
Carlo Petrini en de penne als protest
Journalist Carlo Petrini mengde zich in de woedende menigte met een bijzonder wapen: dampende bordjes penne. Hij deelde ze uit aan de betogers terwijl de friteuses in de buurt al liepen. Dat moment, zo simpel als het klinkt, vormde de kiem van de Slow Food beweging. Petrini richtte die in 1986 officieel op als rechtstreekse tegenreactie op de oprukkende fastfoodcultuur.
Het symbool dat ze kozen, was perfect: een slak. Traag, maar niet te stoppen. En dat klopt eigenlijk wel, als je ziet hoe ver die beweging uiteindelijk is gerold.
Van la mamma’s keuken naar eerlijke wijn
De liefde voor eerlijk eten stroomde al snel door naar de wijnwereld. Petrini had al in 1982 een vereniging opgericht voor liefhebbers van authentieke Barolo. Die passie liet hij nooit meer los. In 2010 lanceerden de slow foodies de Slow Wine Guide: een wijngids die geen punten geeft, geen sterren uitdeelt en geen scores hanteert. In plaats daarvan vertelt hij het verhaal van de mensen achter de wijn.
De hoogste onderscheiding die een wijnbouwer kan krijgen van deze gids is geen medaille. Het is een chiocciola. Een huisjesslak. Logisch eigenlijk, als je weet waar het allemaal begon.
Wat is Slow Wine en waarom is het relevant voor Moederdag?
De Slow Wine filosofie draait om drie dingen: respect voor de natuur, respect voor de mens die de wijn maakt, en respect voor wie hem drinkt. Geen trucjes, geen shortcuts. Wijnbouwers die in aanmerking komen voor een chiocciola werken biologisch of biodynamisch, laten de wijngaard bepalen wat er in de fles terechtkomt, en houden vast aan lokale tradities.
Om het Italiaanse smaakerfgoed veilig te stellen, richtte de beweging in 2003 bovendien een wijnbank op in Piemonte. Een bibliotheek van meer dan 100.000 flessen, bewaard voor het nageslacht. Omdat de allerbeste flessen anders gewoon verdwijnen naar verzamelaars in het buitenland. Dat vond Petrini onverteerbaar, en eerlijk gezegd begrijp ik hem.
Wat heeft dit met Moederdag te maken?
Alles, eigenlijk. Het hele Slow Food verhaal begon bij de verdediging van iets concreets: de keuken van la mamma. Het idee dat eten, en wijn, pas echt waardevol worden als er een verhaal en een mens achter zit. Als je weet wie het gemaakt heeft, waarom, en wat ze daarvoor hebben laten staan.
Dat is precies wat ik bedoel als ik zeg dat Moederdag voor ons nooit over producten ging. Het ging over samen iets beleven. Een fles opentrekken en er een verhaal bij vertellen. Of beter nog: samen op zoek gaan naar die fles, en ontdekken wat je proeft.
Hoe kies je een goede wijn voor Moederdag?
Dat is precies de vraag die de meeste mensen liever vermijden. Want de wijnrayon voelt soms aan als een examen waarvoor je niet hebt gestudeerd. Toch is het niet zo ingewikkeld als het lijkt. Begin met wat je weet: houdt ze van rood of wit? Licht of vol? Speels of serieus?
Als je meer wil weten over welk type wijn past bij welke gelegenheid, lees dan zeker ook ons spiekbriefje over wijn bij gerechten. Handig als je ook het eten voor die dag plant.
Het echte geheim is dit: de wijn hoeft niet perfect te zijn. Het moment wel. En het moment maak je samen.
Slow wine Moederdag doen met Flavory
Naar aanleiding van Moederdag bieden we onze light wijnboxen aan in een één-plus-één-gratis actie. Dat zijn onze starterspakketten, voor wie zelf de wijnen wil kiezen en samenstellen. Merlot-Cabernet Sauvignon of Chardonnay-Sauvignon Blanc, afhankelijk van wat je moeder lekker vindt.
Dat je de wijnen zelf nog moet kopen, is geen nadeel. Het is eigenlijk de mooiste stap. Want wijn kopen met iemand, iets uitkiezen, erover praten in de winkel of bij de onlinesommelier, dat is al het begin van de herinnering. Het is precies wat Petrini bedoelde toen hij zijn penne uitdeelde op het Piazza di Spagna. Niet het product is het cadeau. Het is wat je ermee doet.
Meer weten over hoe een blind proefavond in zijn werk gaat? Lees hier alles over een wijnproeverij thuis met Flavory.
